Heb je dat ook weleens dat je kijkt naar een druppel aan de kraan of aan een tak o.i.d. en je denkt.. ‘die gaat vast snel vallen?’ en dan blijkt dat die druppel het toch langer volhoud dan je eigen geduld.

Met een beetje verbeelding kun je dat vast ook verder doortrekken naar situaties is je dagelijkse bestaan. Zo ervaarden we, een tijdje geleden alweer, ook enig ongeduld en strijd op de planning voor kwartaal 2 op poten te krijgen. Inmiddels wonen we hier ruim 9 maanden en weten we dat ‘Ek sal gou by jou uitkom’ (NL: ik zal het je snel laten weten) een ruimer begrip is dan dat het klinkt.

De eerste vergadering, met betrokkenen om activiteiten voor de jeugd op te zetten, kwamen de afmeldingen druppelsgewijs binnen. Oké, kan gebeuren: de gebakken koeken delen we wel uit aan mensen verderop aan de straat. De dag van de verplaatste vergadering gebeurde precies hetzelfde: een langer weekend dus nauwelijks opkomst, dus opnieuw verschuiven. We werden wat geïrriteerd, verloren voor een uur de moed en beseften dat dit kneedproces ook onderdeel is van onze transitie.

In dit ‘kneedproces’ leren we ook onze minder mooie kanten kennen, God bewerkt ze. Hij kneed ons door Zijn Woord en de Heilige Geest die ons overtuigen van het goede en doen beseffen wat niet meer bij ons hoort. En tegelijkertijd mogen we stap na stap leren om te volharden. In ons geval betekend dat standvastig blijven volhouden, toegewijd blijven wanneer iets tegenzit. Niet altijd dapper en flink maar vooral niet opgeven. Na struikelen opnieuw beginnen, een flinke teug frisse lucht en er niet als een dood vogeltje bij gaan zitten. Maar ook lieve mensen om ons heen die voor ons bidden en als je zelf de moed dreigt te verliezen je vertellen dat je de overkant zult bereiken.

Bitter zijn helpt niet, het maakt je zuur en vreet je op.

Tegelijk maakt ons proces dit afhankelijk, biddend afhankelijk. En zonder confrontatie kunnen we niet groeien en missen we de liefdevolle zorg die God voor ons heeft klaargelegd. Er valt zoveel meer te zeggen, maar het allerbelangrijkste is dat God ons niet vergeten is! God zorgt voor ons. Hij is voor ons, niet tegen ons. Hij bekommert zich over ieder detail van ons leven en draagt zorg voor ons hart. Op die manier kunnen we hoop en vrede ervaren. De terugkerende vraag is of we Hem toestaan voor ons te zorgen, en of we diezelfde zorg oneindig durven te ontvangen.

Terug naar de vergadering: die kwam er uiteindelijk! Met een mooi resultaat om een kernteam samen te vormen met nog 3 anderen uit de kerk. We zullen de planning van dit kwartaal toevoegen om jullie een inkijk te geven in de komende activiteiten.

Buiten de geplande activiteiten om zien we dat er openingen komen, Jan gaat wekelijks mee naar de worship momenten op de hogere lokale school, legt bezoeken af en einde van deze maand hopen we Bijbels uit te spreiden op scholen in afgelegen gebieden.

Niet op onze tijd, maar Zijn tijd!

Wacht op de HEERE, wees sterk en Hij zal uw hart sterk maken; ja, wacht op de HEERE.

Psalm 27:14