‘Een dagje mee,…’
De eerste tekenen van ontwaken starten net voor 6.00 uur. Om me heen is het nog vrij rustig (we slapen nog met z’n vieren op één kamer) en ik besluit nog even wat te lezen voordat de wekker van Grace zo om 6.10 uur gaat.
Het schiet me door m’n hersenpit dat we eigenlijk niet weten wanneer de vakantie hier officieel van start gaat. Jade zit momenteel in de examenperiode, voor elk vak wordt er een examen afgenomen, maar wat dan als deze periode erop zit? Ik besluit de voogd (mentor) van Jade een bericht te sturen en het af te wachten. Inmiddels hoor ik iets verderop dat Jade ook ontwaakt is: ze pakt haar lesboek nog even om de boel over te kijken wat vandaag getoetst wordt. Keurig trouw vrouwtje!
6.10 uur: op een schele toon meld de wekker van Grace dat het tijd is om op te staan. De beheerder van de wekker is het er zichtbaar nog niet mee eens en trekt dan ook haar dekbed ver over haar pruik.
Gordijnen open, daar worden de rest van de Pluimpjes ook vaak wat meer wakker van, eerste was in de wasmachine (je weet nooit of en hoelang er stroom is) en de koffie aan. Inmiddels hebben de meiden hun schooluniform aangehesen en ontbijten we samen buiten. In de ochtend lezen we uit een dagboekje (van Jan Pool) met vaak rake symboliek en zingen we ons gebed.
Jan besluit op tijd te starten met werken, 6.30 uur (5.30 uur Nederlandse tijd) voor Pluimers Isolatie. Tegen 7.10 uur scheur ik met de meiden naar school. Als het niet druk is lukt dat vaak om er met 3 minuten te zijn, is er een bult verkeer zijn we langer onderweg. Bij het stoplicht kijken we naar het dansje van de straatartiesten, inmiddels een bekend fenomeen. ‘Zweejn en vrendelijk wé kost oe niks’ (zwaaien en vriendelijk zijn kost je niks) al zwaaiend, doet me dat steeds herinneren aan m’n eigen moeder die dat ons voorleefde. Voor het schoolhek staat al een aardige rij voor het koffiekraampje. Grace meld nog even dat het niet effectief is om naar school te gaan vandaag en of ze niet mee retour kan. Nog even vrouwtje…
Nadat de meiden bij school zijn besluit ik nog even een aantal klusmaterialen te gaan halen bij de bouwmarkt voor m’n verfklus. Voor dat ik het weet zit ik in de auto,.. maar zie dat het stuur niet voor me is. Ik kijk om me heen en zie de bewaker van het geldtransport proest van het lachen: ik ben aan de verkeerde kant van de auto ingestapt. ‘God Bless you madam’ wordt me vanaf zijn kant toegewenst… ‘Yes, thanks! His Grace is also for you!’ wens ik hem toe.
Terug naar huis ontwijk ik de ‘potholes’ (flinke gaten in de weg door de vele regen die gevallen is), zijn de stoplichten uitgevallen, dus werkt het principe: wie het eerst bij de kruising komt mag één voor één en dat vindt ik fantastisch: het liefst zo rap mogelijk gassen! De hoofdweg vult zich al weer met de werkzoekenden die dagelijks hun plek innemen op zoek (vooral wachtend) naar werk. Onlangs hebben we onze vaste ‘op de hoek zit gast’ een keer meegenomen naar huis. Na een paar keer kwamen we tot de conclusie dat we hem beter wat vaker eten kunnen geven i.p.v. mee te nemen: dat was les 45 van 550 m.b.t. emigratie Zuid-Afrika.
Bij huis aangekomen, kijkt Tara (onze hond) al vanaf een eindje door het hek.. het geluid van ons (geleende) autootje komt haar bekend voor en ze draaft naar het grote hek waar ik moet wachten totdat de poort open gaat. Wat zijn de meiden dol op haar, en andersom. Plus een ‘redelijke’ beveiliging.
Ik besluit eerst even m’n mail af te werken. De Wereldschool heeft gereageerd op onze vraag wanneer we zullen starten met Nederlandse lessen voor Jade (Grace ontvangt haar materialen voor Nederlands uit ons oude vertrouwde schooltje uit Notter) en ook vanuit de zendingscommissie Hervormd Rijssen is er nieuws. Rap starten met de klus van vandaag: zoveel mogelijk keukenkastjes in de lak zetten. Een fijne fysieke klus, die mentaal nog beter werkt om m’n gedachten de ordenen en om de nabijheid van Onze Vader te zoeken. Voordat ik het weet is het tijd om online aan te haken bij ons HulpSaam overleg. Fijn om op afstand hierin ook nog wat te kunnen betekenen voor onze ‘oude’ kerkelijke gemeente.
Tussen zijn werkzaamheden door, moet Jan mee naar de bouwmarkt om een nieuwe steenboor te kopen voor de werklui die de airco’s plaatsen. Hier werkt het principe dat de aannemer niet altijd direct betaald voor zijn materiaal, maar de klant ter plekke mee moet … voor het financiële gedeelte. Een onderbreking van zijn werkdag die langer duurt dan bedacht.😉
Tegen 13.15 uur gas ik terug naar school om de meiden af te halen. Hun schooldag eindigt om 13.30 uur, vanaf volgende week vanaf 12.00 uur i.v.m. de examens en daarna start een periode van vakantie. Met een hoop getetter … ‘euhm ether-disicpline dames’ vertellen de meiden wat ze hebben gedaan op school. Na het middageten duiken ze in hun tablet voor en half uurtje Roblox. Daarna is het tijd voor huiswerk. Vaak is het best veel, maar Jade heeft vandaag haar werk al gemaakt op school. Grace heeft een lange rij wiskunde opdrachten te maken. Na vijf sommen is het lolletje er wel af, of ze niet een klusje kan doen en dan maak ik haar huiswerk. Puik plan 😉 We maken er een wedstrijdje van, als zij binnen 30 seconden het antwoord weet schrijf ik het voor haar op. Werkt ook puik.
Na het helpen bij het huiswerk trek ik mijn schilders outfit weer aan om nog een aantal keukenkastjes in de lak te zetten. Dat duurt niet lang vanmiddag blijkt… Jan zit in video calls voor zijn werk, in zijn werkkamer. Maar na 4 keer in 5 minuten tegen de meiden zeggen (die met veel hilarisch kabaal binnen bezig zijn) dat ze een tandje minder luid moeten zijn, besluit ik mijn kwast neer te leggen.
Met Grace pak ik een klusje in huis aan terwijl Jade op haar tekentablet tekent. Rond 16.30 uur verschijnt Jan aan de horizon en terwijl wij denken even bij te praten hebben de meiden toch echt ook hun meldingen. Dat gebeurt vaker, maar inmiddels hebben we een tactiek: eerst zij, en dan wij. 😉
De voorbereidingen voor het eten zijn net veel vandaag: opwarmen van de soep en het stokbrood in de oven. Iets na 18.00 uur eten we, inmiddels is het alweer donker.
Het hondenbeest wordt naar binnen gehaald voor de nacht, en rond 19.30 uur liggen we allemaal weer op onze gezamenlijke slaapzaal om de dag zingend en biddend af te sluiten. We trekken de luiken weer dicht,… opnieuw een dag in ons nieuwe thuisland.
Baie liefde, tot die volgende een. Lieve groeten, Gerrinde